Salih Memecan diye bildiğimiz hayatını çizerek (belki de çizmeyerek, hatta çizmediği için) kazanan kişinin gezi eylemleriyle ilgili yaptığı "yüksek zeka ve espri anlayışıyla" dolu çizgisi Türk karikatürü, mizahı ve zaten çok "ak" pak olan Türk medyası için büyük bir kara lekedir. Yazarın yandaşına alıştık da çizerin yandaşı pek bir acayip oluyor, pek bir üzüyor insanı (Cafcaf lafım sana da be annem). Çizer dediğin, iktidarına, muhalefetine yani alayına çizmeyecekse ben ne anladım bu işten. Çizer dediğinin çizgileri halktan, mazlumdan yana olmak yerine bir takım güçlerden yana oluyorsa ortaya ancak pislik çıkıyor. Memecan' cığım ya seni esefle kınıyorum. Bi' de vallahi çizerliği sizden öğrenecek değiliz, lakin yandaşlık on numara beş yıldız!
